عشق یعنی همه چیز!!

پل بزن تا من!

daiisy — Thu, 17 Jul 2008 08:34:18 GMT

دوباره من رو پیدا کن

تو قحطی دل و احساس

نمیگم که پناهم شو

ولی قدری منو بشناس

منم مثل تو حیرونم

از این پاییز پنهونی

تو که عاشقترین بودی

چرا از طعنه می خونی؟!

میون ما فقط دوری

داره بی وقفه می تازه

ولی تو جنگ با احساس

گمونم سخت می بازه

دوباره پل بزن تا من

دلم لبریز فرصتهاست

اگر حتی مسیر عشق

هنوزم گنگ و ناپیداست

بمون عاشق کنار من

نگو دیگه نمی تونی

تو از قلبم خبر داری

نگو چیزی نمی دونی

نذار آتیشه عشق ما

بشه مثل کدورت سرد

اگه مایی هنوزم هست

مسیر کوچتو برگرد..

(پانیا)

هرگز !!

daiisy — Thu, 05 Jun 2008 10:42:13 GMT

هرگز نخواستی بدانی که اندوه من ز چیست

هرگز ندانستی دل من گرو مهربانی کیست

هرگز نخواستی بدانی که چرا آشفته ام ،

با این که بارها درد خویش را به زبان بی زبانی با تو گفته ام!

هرگز نخواستی بمانی آنگونه که من خواستم

هرگز نفهمیدی که جهان را بی تو نمی خواستم

هرگز نخواستی مرا بفهمی و بشنوی

آنگونه که میخواستم فهمیده و شنیده شوم

هرگز مرا ندیدی به چشم عشق و اعتماد

آنگونه که میخواستم از نگاه تو دیده شوم

هرگز مرا به وقت نیاز و دلهره پناه و تکیه گاه نبودی ماه من!!

تو ای آشنا ! تمام حرف دلم را هرگز نخواندی از نگاه من!!

هرگز نماندی و همیشه جا مانده ای ز عشق ،

تا آمدیم و بمانیم بر همم زدی!

گفتم که با عشق تو خوب میشوم ،

افسوس که بلا گشتی و ماتمم زدی .... !

(پانیا)

daiisy — Thu, 22 Nov 2007 15:15:18 GMT

اگه نیستی ، اگه دوری

اگه اینجا ندارم سنگ صبوری

اگه خوابی ، اگه تنهام

من همیشه ترو میخوام.

اگه رفتی و بُریدی

اگه موندی نرسیدی

اگه دلبستی به رویا

اگه مونده خیلی حرفا

اگه دستاتو ندارم

اگه سرد و بیقرارم

اگه قلبم بی پناهه

اگه دلخوشی گناهه

میدونی عیبی نداره

عشقته که موندگاره

با تو جون میگیره دنیام

نرو که بدجوری تنهام

تو خود عشقی عزیزم

زندگیمو پات میریزم

(پانیا)

دیگر گونه دوست میدارم..

daiisy — Fri, 10 Aug 2007 20:34:18 GMT

با تو ایمنم ،
و سرشارم از هر چه زیبایی ست..
پناهم باش،
تا سنگینی غربت از شانه هایم فرو ریزد!
و ملال تنهایی از چشم پاک..
من از دوردست ها آمدم!
از کوچه های کودکی،
از شهر رنگین قصه های پدر،
در شبهای کشدار زمستان،
و از چشمان هستی بخش مادرم،
که تمام مهربانیش را در نگاهش به من می بخشید..!
باورم کن که عشق در من طغیان یگانگی ست،
و حماسه ی دوست داشتن،
من دیگر گونه دوست میدارم
و دیگر گونه یگانه ام..
مرا تنها میتوان با من سنجید
و ترا تنها با تو!
که سالهاست در جستجوی تو بودم.
با تو آبی میبینم تمام بینایی ام را!
چشمانت شکوه شکیبایی،
گیسوانت ادامه ی بارانها،
و دلت ترانه ی دریاهاست..
در چشم انداز هر کجای طبیعت
ترا میبینم
در چشمه، در رود، در دریا، در گل،
در درخت، در جنگل،
در دره، در دشت، در کوه،
با اینهمه هنوز در تو حیرانم!
که تمام عشقی در یک وجود،
و تمامی آرزویی در یک لباس..!

(نمیدونم شاعرش کیه اگه میدونین لطفا بگین)

از من مگیر چشم!

daiisy — Sat, 21 Jul 2007 15:24:18 GMT

زیبا، زیبا!

هوای حوصله ابریست..

چشمی از عشق ببخشایم تا رود آفتاب بشوید دلتنگی مرا!

زیبا، زیبا!

هنوز عشق در حول و هوش چشم تو میچرخد.

از من مگیر چشم،

دست مرا بگیرو کوچه های محبت را با من بگرد!!

یادم بده چگونه بخوانم تا عشق در تمامی دلها معنا شود..

یادم بده چگونه نگاهت کنم

که طره ی بالایت در تند باد حوادث نلرزد..!

زیبا ، آنگونه عاشقم که حرمت مجنون را احساس میکنم..

آنگونه عاشقم که نیستان را یک جا هوای زمزمه دارم!

آنگونه عاشقم که هر نفسم شعرست..

زیبا چشم تو شعر، چشم تو شاعر است،

من، دزد شعرهای چشم تو هستم..!

زیبا،

زیبا، کنار حوصله ام بنشین،

بنشین مرا به شط غزل بنشان.

بنشان مرا به منظره ی عشق،

بنشان مرا به منظره ی باران

بنشان مرا به منظره ی رویش

من،

سبز میشوم!

زیبا، زیبا!

ستاره های کلامت را در لحظه های ساکت عاشق بر من ببار!

بر من ببار تا که برویم بهاروار..

چشم از تو بود و عشق،

بچرخانم بر حول این مدار!

زیبا، تمام حرف دلم این است :

"من عشق را با نام تو آغاز کردم،

در هر کجای عشق که هستی آغاز کن مرا!"

مسافر

daiisy — Tue, 17 Jul 2007 13:03:18 GMT

کجای حادثه موندی
دیگه طاقتم نمونده
هرم آتیش جدایی
تارو پودمو سوزونده

کجای اینهمه غربت
قلب پاکتو شکستن
موندی کنج آشیونت
بال پروازتو بستن

کجای قصه ی پاییز
چشمتو رو همه بستی
گم شدی تو خاطراتت
با غمو غصه نشستی

کجایی آهای مسافر؟
دیگه بسه انتظارت
بسه بغض و اشک و فریاد
فکری کن به حال یارت

دیگه بسه دوری و درد
مگه من چقد صبورم؟
اگه تو نیای سراغم
واسه کی زنده بمونم؟

پاشو از خواب درازت
چشم خستمو نگا کن
بیا دستمو بگیرو
منو از گریه جدا کن

میدونم خسته ی راهی
نگو اما که بریدی
نگو رفتن تنها چارست
یا به بن بست رسیدی

بیا از یه راه تازه
منو با خودت یکی کن
بمونو با سادگیهام
همه عشقو زندگی کن

توی این ریزش وحشت
جون پناه قلب من باش
منو تنها جا نذارو
تا همیشه مال من باش!

پانیا

شاملو

daiisy — Mon, 16 Jul 2007 21:26:18 GMT

تو خوبی

و این تمام اعتراف هاست

من راست گفته ام و گریسته ام

و اینبار راست میگویم تا بخندم

زیرا آخرین اشک من نخستین لبخندم بود.

تو خوبی و من بد نبودم.

تو را شناختم تو را یافتم تو را در یافتم و حرفهایم همه شعر شد

سبک شد.

به تو گفتم:(( گنجشک کوچک من باش

تا در بهار تو من درختی پر شکوفه شوم))،

و برف آب شد شکوفه رقصید آفتاب در آمد.

من به خوبی ها نگاه کردم و عوض شدم

من به خوبی ها نگاه کردم

چرا که تو خوبی و این تمام اقرارهاست،

بزرگترین اقرارهاست.

من به اقرارهایم نگاه کردم

سال بد رفت و من زنده شدم

تو لبخند زدی و من برخاستم

دلم میخواهد خوب باشم

دلم میخواهد تو باشم و برای همین راست میگویم

نگاه کن:

با من بمان!

"احمد شاملو"

عزیز

daiisy — Mon, 16 Jul 2007 10:12:18 GMT

برایت بارها باید بگویم

که در رگهای من جاری شدی چون خون

که از من ساختی بار دگر مجنون!

ز دست تو به تاریکی کوهستان غم باید سفر کرد

به دنبال تو تا خورشید باید رفت!

به پیش پای تو شاید که چون یک مشت خاک بی بها گردم،

برای قلب تو شاید خدا گردم

نمی دانم که در جای نگین تاج زرین کلاهت جای میگیرم،

و یا در زیر پاهای تو بی رحمانه میمیرم؟!

شاید .....

نمی دانم که بعد از سالهای سخت و دشوار،

یا که بعد از روزهای گرم و شیرین،

زمان مردنم

آیا در آغوش تو جانم را خدا گیرد؟

و یا این آرزو در نطفه میمیرد!؟

شاید ......./

daiisy — Sun, 15 Jul 2007 20:43:18 GMT

دلم تنهاست، میدانی!

خزان تلخ باورهاست، لیک در خوابی، نمی تابی!

آه دلتنگم، جهانی مملو از دردم..

تو در گوشم می گویی که:" دیگر بر نمی گردم!"

دلم خسته ست، بشکسته ست،

از نامهربانی ها

آکنده ست،

قرارم تو، بهارم تو، جهان و برگ و بارم تو،

تو باشی نور خورشیدم،

سرا پا غرق امیدم،

بدون تو جهانم سرد و بیرنگ است

با غیر تو در جنگ است

چه گویم تا نباشی قلب من تنگ است!!!!!!!!!

پانیا

باران

daiisy — Fri, 13 Jul 2007 11:18:18 GMT

تو ای باران ببار امشب

که بر روی زمین ات جاست

بخوان بر خلوت قلبی

که در غم مانده و تنهاست

بریز ای نم نم یکریز

و با من همصدایی کن

در این بیگاهه ی ظلمت

چو برقی خود نمایی کن

ببار ای وسعت پر بار

کویر خشک دلها را

غبار خستگی بردار

طراوت هدیه کن مارا

بریز ای شعر روح انگیز

که بر من قاصد رازی

تو هم چون من با فریاد

شکایت ها میسازی!

ببار ای ریزش غمناک

تا دل از تو آموزد

چگونه بغض خود بارد

چگونه غم نیاندوزد

بشوی ای نم نم خوش بوی

سیاهی را از این دوران

بگیر این قدرت مسموم

رهامان کن ز مزدوران

کنون همچون تو می غرم

که ای گردنکشان اینجا

نه جای قدرت و جنگ است

نه آوازه ی بیجا

چه میگویم؟! تو میدانی

دگر نیست گوش خریداری

اگر هم بشنود بی شک

بخیزد سوی بی عاری!

دلم خون است ای باران

از این دوران عاشق کش

از این مغموم آدمها

که ریشندو به ظاهر خوش

دلم از این حمیت ها

به خون بنشت ای باران

کجا مانده جوانمردی؟

بگو کو ناجی قرآن؟!

دلم پوسید از تهمت

دلم پژمرد از تزویر

اگر هم مردنی باشد

دگر دیرست خیلی دیر!

بیا باران ببار از من

که از تو پرترم اینجاست

پر از بغض نباریدست

پر از شبهای بی فرداست

منم آری منم باران

همو که نای اشکش نیست

پر از حرف و نگفتنهاست

بگو درمان دردش چیست؟

منم آری منم باران

همو که خون و دل خسته ست

به هر سو چاره میجوید

دریغا دربها بسته ست

تو ای باران که این لحظه

همراهی چو تنهایی

شروع کن نغمه ی خود را

و خوابم کن به لالایی

نمی خواهم بیداری!!!!!!!!!

پانیا